Przejdź do treści
Wszystkie kategorie

Wszystkie kategorie

Jak odróżnić jesienną chandrę od depresji sezonowej

Jan Nowak Zdrowie

Zamyślona kobieta przy oknie w deszczowy dzień, jesienna chandra czy depresja sezonowa

Jesienna chandra to przejściowe obniżenie nastroju, które trwa kilka dni, ma zwykle wyraźny powód (szarość, deszcz, krótszy dzień) i nie przeszkadza w pracy ani w kontaktach z ludźmi. Depresja sezonowa trwa co najmniej dwa tygodnie, powtarza się co roku o tej samej porze i odbiera radość z rzeczy, które zwykle cieszą. Jeśli smutek, senność i brak energii utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie albo utrudniają codzienne obowiązki, warto porozmawiać z lekarzem rodzinnym lub psychiatrą.

Dlaczego jesienią nastrój spada

Od października do lutego dzień w Polsce skraca się do około ośmiu godzin, a niebo częściej jest zachmurzone. Mniejsza ilość światła wpływa na produkcję melatoniny i serotoniny oraz na rytm snu i czuwania. Organizm dostaje słabsze sygnały, że jest dzień, więc częściej czujemy senność, ochotę na słodycze i mniejszą chęć do działania.

U większości osób te zmiany są łagodne i przypominają raczej spadek formy niż chorobę. U części jednak tworzą zaburzenie nastroju o sezonowym przebiegu, które w języku medycznym określa się jako depresję z wzorcem sezonowym. Częściej dotyczy kobiet, osób młodszych oraz mieszkańców krajów, w których zimą dzień jest bardzo krótki.

Objawy chandry i depresji sezonowej obok siebie

Granica nie zawsze jest ostra, ale kilka cech pomaga ją uchwycić:

CechaJesienna chandraDepresja sezonowa
Czas trwaniaod kilku godzin do kilku dnico najmniej dwa tygodnie, często całą jesień i zimę
Nastrójprzygnębienie, które mija po miłym wydarzeniusmutek lub pustka, brak radości z ulubionych zajęć
Senczasem większa sennośćwyraźnie wydłużony sen, mimo to ciągłe zmęczenie
Apetytchętka na coś słodkiegosilny głód węglowodanów, przyrost masy ciała
Codzienne życiebez większych zmiantrudności w pracy, wycofanie z kontaktów
Powtarzalnośćprzypadkowaco roku o podobnej porze, wiosną ustępuje

Niepokojące są także poczucie winy i bezwartościowości, problemy z koncentracją, drażliwość oraz myśli o tym, że nie warto żyć. Ten ostatni objaw zawsze wymaga pilnej rozmowy ze specjalistą, niezależnie od pory roku.

Co pomaga na jesienny spadek nastroju

Przy zwykłej chandrze najlepiej działają proste nawyki, które przywracają organizmowi rytm i światło:

  • Codzienny spacer w ciągu dnia. Nawet pół godziny na zewnątrz w pochmurny dzień daje więcej światła niż cały dzień przy lampie w biurze.
  • Stałe pory snu. Wstawanie o tej samej godzinie stabilizuje rytm dobowy lepiej niż odsypianie w weekendy.
  • Ruch. Regularna aktywność fizyczna ma udowodniony, korzystny wpływ na nastrój. Liczy się systematyczność, a nie intensywność.
  • Kontakty z ludźmi. Jesienią łatwo zamknąć się w domu. Umówione spotkanie, zajęcia w grupie czy wspólne gotowanie przełamują ten schemat.
  • Rozsądna dieta. Regularne posiłki z warzywami, rybami i produktami pełnoziarnistymi pomagają uniknąć wahań energii po słodyczach.
  • Techniki relaksacyjne. Ćwiczenia oddechowe zmniejszają napięcie i ułatwiają zasypianie. Opisaliśmy je w tekście jak zmniejszyć poziom stresu za pomocą prostych technik oddechowych.

Warto też sprawdzić poziom witaminy D, której jesienią i zimą często brakuje. Jej niedobór nie jest przyczyną depresji, ale może nasilać zmęczenie. Więcej na ten temat piszemy w artykule jak rozpoznać niedobór witaminy D.

Leczenie depresji sezonowej i fototerapia

Depresję sezonową leczy się podobnie jak inne zaburzenia depresyjne, ale z jednym dodatkowym narzędziem: światłem. Fototerapia polega na codziennym siedzeniu przez określony czas przed specjalną lampą o dużym natężeniu światła, zazwyczaj rano. Zwykła lampka biurkowa czy żarówka o barwie dziennej nie zastąpią takiego urządzenia. Sposób stosowania warto omówić z lekarzem, bo u osób z niektórymi chorobami oczu, przyjmujących leki uwrażliwiające na światło albo z chorobą afektywną dwubiegunową wymaga ono ostrożności.

W zależności od nasilenia objawów lekarz może zalecić psychoterapię, zwłaszcza poznawczo-behawioralną, oraz leki przeciwdepresyjne. Psychoterapia uczy rozpoznawać myśli i zachowania, które podtrzymują zły nastrój, i pomaga przygotować się na kolejne jesienie, zanim objawy wrócą.

Jak wspierać bliską osobę, która jesienią gaśnie

Osoba z depresją sezonową często nie widzi u siebie problemu albo tłumaczy go pogodą i zmęczeniem. Bliscy zauważają zmiany wcześniej: rezygnację z hobby, odwoływanie spotkań, przesypianie weekendów, rozdrażnienie. W takiej sytuacji bardziej pomaga spokojna rozmowa niż rady w rodzaju „weź się w garść”.

  • powiedz, co konkretnie zauważasz, bez oceniania i bez porównywania z innymi,
  • zaproponuj wspólny spacer w ciągu dnia albo drobną aktywność, która nie wymaga dużego wysiłku,
  • pomóż znaleźć lekarza lub poradnię i umówić pierwszą wizytę, jeśli bliska osoba nie ma na to siły,
  • pamiętaj też o sobie, bo długotrwałe wspieranie kogoś w kryzysie bywa wyczerpujące.

Sama obecność i gotowość do wysłuchania często znaczą więcej niż gotowe rozwiązania.

Kiedy i do kogo zgłosić się po pomoc

Nie trzeba czekać, aż objawy staną się bardzo silne. Rozmowa z lekarzem rodzinnym jest dobrym pierwszym krokiem: może wykluczyć inne przyczyny zmęczenia, takie jak niedoczynność tarczycy czy anemia, i skierować dalej. Do psychiatry w Polsce można zgłosić się bez skierowania. Wsparcia udzielają też poradnie zdrowia psychicznego i centra zdrowia psychicznego dla dorosłych.

Gdy pojawiają się myśli samobójcze albo ktoś bliski mówi o odebraniu sobie życia, nie należy odkładać pomocy. W takiej sytuacji trzeba zadzwonić pod numer alarmowy 112 albo udać się na szpitalną izbę przyjęć. Całodobowe wsparcie oferuje także Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym pod numerem 800 70 2222.

Przeczytaj także